Yaş 17
Yer İstanbul
Aylardan Ramazan , arkadaş grubuyla teravih namazına gidelim dedik iftar sonrası toplandık caminin yolunu tuttuk , cami hınca hınç dolu üst kata çıktık yerimizi aldık oturduk vaaz dinliyoruz , bizim üst mahallede oturan doğuştan özüru olan doğan diye bir çocuk var sürekli güler kimseye zararı olmayan bir çocuk herkes tanır onu oda oradaydı , bizim ekipten biri onun yanında oturuyor sürekli biseyler fısıldıyor çocuğa , çocuk guldukce öndeki amcalar susun diye kızıyor bunlara , bizim çocukta amcaya ayar oldu sanırım ki inadına devam etti , neyse ezan okundu namaz başlıyacak herkes ayağa kalktı kamet bağladık hoca duaları okudu Allahu Ekber dedi rükûya eğilirken doğan o amcaya arkadan parmağı attı ( mührü bastı) , adamın ALLAH diyip öne doğru düşüşü halen gözümün önünde ortalık bir anda karıştı kimin kime vurduğu belli değil ama sopayı yiyen bizim ekip amcalar dayilar Allah yarattı demeden giriştiler bize üst kattaki karışıklık yüzünden namaz durdu herkes yukarı kata bakıyor bazi fırsatçı şerefsizler sanki şeytan taslaniyor da bizde iki tane vuralım diye yukarı koşanlar mı dersiniz .
Temiz bir dayak yedik karga tulumba camiden attılar , sonradan öğrendim ki bizim çocuk o amcaya gıcık olmuş doğana da demiş sen buna parmak at sana çıkışta dondurma alicam . Camiden çıkmışız doğan tutturmuş hani benim dondurmam , lan yediğimiz dayagimi yanayım yoksa doğanın attım işte parmağı dondurmami alın demesine mi güleyim bilemedim...
Bayram günü geldi çattı , babam dedi hadi düş önüme namaza gidiyoruz ben Yusuf Yusuf ediyorum ya görürlerse , tanırlarsa diye , caminin önüne geldik babam içeri girerken abdest alıp hemen geliyorum dedim , arkama bakmadan gerisin geriye döndüm babama da seni göremedim dedim gecistirdim .
Yıllar geçti halen o tarafa yolum düştüğünde camiyi görüp o günü yad ederim buruk bir şekilde ...
Rabbim Affetsin ...
Yer İstanbul
Aylardan Ramazan , arkadaş grubuyla teravih namazına gidelim dedik iftar sonrası toplandık caminin yolunu tuttuk , cami hınca hınç dolu üst kata çıktık yerimizi aldık oturduk vaaz dinliyoruz , bizim üst mahallede oturan doğuştan özüru olan doğan diye bir çocuk var sürekli güler kimseye zararı olmayan bir çocuk herkes tanır onu oda oradaydı , bizim ekipten biri onun yanında oturuyor sürekli biseyler fısıldıyor çocuğa , çocuk guldukce öndeki amcalar susun diye kızıyor bunlara , bizim çocukta amcaya ayar oldu sanırım ki inadına devam etti , neyse ezan okundu namaz başlıyacak herkes ayağa kalktı kamet bağladık hoca duaları okudu Allahu Ekber dedi rükûya eğilirken doğan o amcaya arkadan parmağı attı ( mührü bastı) , adamın ALLAH diyip öne doğru düşüşü halen gözümün önünde ortalık bir anda karıştı kimin kime vurduğu belli değil ama sopayı yiyen bizim ekip amcalar dayilar Allah yarattı demeden giriştiler bize üst kattaki karışıklık yüzünden namaz durdu herkes yukarı kata bakıyor bazi fırsatçı şerefsizler sanki şeytan taslaniyor da bizde iki tane vuralım diye yukarı koşanlar mı dersiniz .
Temiz bir dayak yedik karga tulumba camiden attılar , sonradan öğrendim ki bizim çocuk o amcaya gıcık olmuş doğana da demiş sen buna parmak at sana çıkışta dondurma alicam . Camiden çıkmışız doğan tutturmuş hani benim dondurmam , lan yediğimiz dayagimi yanayım yoksa doğanın attım işte parmağı dondurmami alın demesine mi güleyim bilemedim...
Bayram günü geldi çattı , babam dedi hadi düş önüme namaza gidiyoruz ben Yusuf Yusuf ediyorum ya görürlerse , tanırlarsa diye , caminin önüne geldik babam içeri girerken abdest alıp hemen geliyorum dedim , arkama bakmadan gerisin geriye döndüm babama da seni göremedim dedim gecistirdim .
Yıllar geçti halen o tarafa yolum düştüğünde camiyi görüp o günü yad ederim buruk bir şekilde ...
Rabbim Affetsin ...