+1 oy
Ocağı yakıp demliği yanmayan tarafa kaynaması için koyuyorum.

Metroya binip yanlış durakta iniyorum.
Yakınlarımın ismini karıştırıyorum.

YouTubeda olduğum halde YouTube'a giriş araması yapıyorum.

Babamın ileriye yönelik söylediği şeyleri gerçekleşmiş gibi düşünüp öyle biliyorum.

Asla unutmam dediğim ezber bilgileri hatırlayamıyorum.

Yaşadığım ve yaptığım bazı şeyleri acaba benim sanrılarımmıydı diye şüpheye düşüyorum.

Geceleyin, uyku sersemliğiyle yanlış bir şey paylaşmış olabilirmiyim diyerek saat başı durum kontrolü yapıyorum...

Ve sonrasında anlıyorum ki;
Bir yerde olmak demek zihnin ile bedenin bütünleşmesiyle gerçekleşebilecek bir eylemmiş.
Ben ve benim gibi daha bir çok kişi,
üzgünüm ama bedenimizin olduğu yerde değiliz.

2 Cevap

+1 oy
Bedenin olduğu yerde var olduğunu doğru kabul etmek nefes almayı yaşamak zannetmek gibi bir şey. Önemsemediğimiz ince çizgilerin içinde kahrolup gidiyoruz.
+1 oy
Kafanın içini susturmak mümkün olmadığı için bir türlü bedenini kontrol edememek durumu sanırım. Nerede olduğunu unutmak gibi, daha bir saniye bile geçmeden ne yapıyordum ben ayol demek gibi, bir türlü kendine gelememek hali ve tuhaf olan bu durumun çoğunlukta olması. Mutsuzluk o kadar yapışmış üzerimize önceden neyle ve nasıl mutlu olduğumuzu unuttuk. Toparlanmak lazım bir an önce ama hiç bir şeyi yoluna koyamıyorken nasıl olacak bu toparlanma işi, bir an önce kendine gelmeli insan tabi mümkünse böyle bir şey... Mesela kendime bakıyorum da aylardır yaşam alanımı düzene sokacağım ki kafam da toparlanır belki diye düşünüyorum ama bir türlü işe koyulamıyorum eve gider gitmez kanepenin üzerine uzanıp salak salak saatlerce tavanı izliyorum. :(

Bunlara da göz atabilirsin

0 oy
102 gösterim
+9 oy
112 gösterim
+3 oy
72 gösterim
+1 oy
68 gösterim
19 Nisan 2020 tinalen yazdı
...