28 yaşında, askerliği daha yeni bitirmiş, kpss derdine düşecek bir bireyim. Efsane dolu kafam. Zaten gelecek derdine düşüp, geleceği yaşayamayanlar adına bir dernek kurmuş olsaydık bir milyon rahat üye yakalardık. Ben mi yanlış yaşadım, nerede hata yaptım gibi milyon tane düşünceyle bir günü daha yemiş bulunmaktayız. Zaten bu düşünceler öyle oldu ki telefon/bilgisayarlarda arka planda çalışan hizmetlere dönüştü benim için. Keşke dertlerimizi de kan verir gibi verip arınabilsek. Ama sanırım daha öyle bir teknoloji yakın değil. Ki zaten her şeyin meremini buldular da şu kaybolup giden ruhlara bir deva bulamadılar ey dostlar. Bu yüzden pozitif görünmeye devam, korona için taktığımız yetmezmiş gibi mutlu insan maskemizi de takmayı unutmayalım. Belki birisinin yüzümüze dönük bir tebessümünü yakalayıp cidden mutlu hissederiz.