Tahammül sınırınız

Question

Sevmediginiz birileri var bir şekilde hayatınızın herhangi bir evresinde iş , sosyal hayat veya akraba içinde o kişi veya kişilere karşı yapmacık tavırlar sergileyerek nereye kadar durumu idare edersiniz veya direk hayatınızdan çıkarıp atar mısınız ?

Answer 1

Defalarca denerim, iyi olacak iyi olacak. Baktım olmuyor, sessizce vazgeçerim.

Comments

Bu cevabın altına imzamı atarım :)

---

:)))))

Answer 2

çıkarıp atarım ya hem zaman kaybı hem de lüzumsuz

Answer 3

Kendimi ona karşı kin besleyerek yada her gördüğümde içimden sinir olarak o eziyeti yaşamam direkt takmam umrumda olmaz hickimse gibi olur artık benim için

Answer 4

Bazılarını hayatımızdan maalesef çıkaramıyoruz ya o yüzden yokmuş gibi yapmak bana daha kolay gibi geliyor... Belki daha yorucu daha zor ama en azından muhabbet etmek zorunda kalmıyorsunuz ya da bir şeyler paylaşmak zorunda kalmıyorsunuz.

Answer 5

Ben de değişiyor bazen peygamber sabrı var bazen de küçücük bir kıvılcım yetiyor kanın beyne sıçramasına.

Answer 6

Mecburiyetler çerçevesinde atamadıklarım var elbette ki. İçimden 10 sn sayıp idare ediyorum. Ama mecbur olmadıklarımı sessizce yok olmaya çıkarmaya başlıyorum. Gidişlerim hep sessiz sakin olmasına dikkat ediyorum, karşı tarafın farketmesi ve çaba içinde olması bana çok keyif veriyor. Böylece kayıp değil kazanç, ben değil o acı çekmiş oluyor. Ancak ki ancak maalesef bu iş ve aile konusuna gelince metazori bir durum aksettiğinden bunun için strateji geliştirip herşeyi en aza indirip, duymadım bilmiyorum, aaa haberim yok.... cümlelerini çokça kullanıp o kişilerden kendimi olabildiğince izole ediyorum. Umursamamak yok saymak inan dünyadaki bir insana yapılabilecek en sessiz hançer gibidir.

Answer 7

En kısa zamanda çıkar o kişi hayatımdan. Aynı hatayı da ikiden fazla yapmasına müsaade etmem.

Answer 8

Oralarda ne işin var? Senin yolun başka yokuşların başka naifliği bendeki

Answer 9

Ben o kişinin tahammül edemediğim özelliğini kazanana dek. +sonsuz mu ne. +yüzsüz de olabilir.

Answer 10

...genelde bir insana tahammül ediyorsak onu sevdiğimizi sanarız...karşı tarafta öyle sanar...

...bu tür tahammülün gizli bir kendini sevme, bilinçaltı bir iyi insan olma çabası olduğunu öğrendiğim günden beri... tahammül etmiyorum...