Arvenah - Felsefe konusunda yazılan yeni başlıklar

...zaman kavramı...

Sat, 12 Dec 2020 13:33:36 +0000

....zaman kavramı üzerine bilgilerinizi ve düşüncelerinizi paylaşır mısınız...

...son zamanlarda zamanın psikolojik bir boyut olduğunu hakkında bir fikir edindim... başka bilimsel ya da felsefi açıklmalar var ise öğrenmek istiyorum...

Jean Baudrillard

Wed, 04 Nov 2020 15:04:44 +0000

...her şeyin kökünü kazıyıp hiç eden, sizi de bu hiçliğe teslime ederek özgürleştiren adam..

Gece mi gündüz mü ?

Wed, 17 Jun 2020 20:59:56 +0000

Kendinizi en rahat hangisinde hissedersiniz ?

incunabulum

Sun, 07 Jun 2020 18:55:42 +0000

"Beşik" anlamına gelen ve kitap basma sanatının çocukluk dönemindeki (1500'den önce) el yazması kitaplara verilen isim.

Hiç kimsenin olmadığı bir ormanda bir ağaç devrilirse ses çıkar mı?

Wed, 27 May 2020 08:48:45 +0000

Çıkar mı?

Hint Felsefesinin 4 Altın Kuralı

Tue, 26 May 2020 10:45:21 +0000

1-Karşına çıkan kişiler her kimse, doğru kişilerdir. Bunun anlamı şudur, hayatımızda kimse tesadüfen karşımıza çıkmaz. Karşımıza çıkan, etrafımızda olan herkesin bir nedeni vardır, ya bizi bir yere götürürler ya da bize bir şey öğretirler.

2-Yaşanmış olan her ne ise, sadece yaşanabilecek olandır. Hiç bir şey, hem de hiç bir şey yaşadığımız şeyi değiştiremezdi. Yaşadığımızın içindeki en önemsiz saydığımız ayrintıyı bile değiştiremeyiz. "Şöyle yapsaydım, böyle olacaktı" gibi bir cümle yoktur. Hayır, ne yaşandıysa, yaşanması gereken, yaşanabilecek olandır, dersimizi alalım ve ilerleyelim diye. Her ne kadar zihnimiz ve egomuz bunu kabul etmek istemese de, hayatimizda karşılastığımız her olay, mükemmeldir.

3-İçinde başlangıc yapılan her an, doğru andır. Her şey doğru anda başlar, ne erken ne geç. Hayatımızda yeni bir şeyler olmasına hazırsak, o da başlamaya hazırdır.

4-Bitmiş olan bir şey bitmiştir. Bu kadar basittir. Hayatimızda bir şey sona ererse, bu bizim gelişimimize hizmet eder. Bu yüzden serbest bırakmak, gitmesine izin vermek ve elde etmiş olduğun bu tecrübeyle ileriye doğru bakmak daha iyidir.

Siz ne düşünüyorsunuz? Atış serbest

Belki de insan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordur

Mon, 25 May 2020 16:02:48 +0000

Orwell 1984'de böyle der.. Katılıyor musunuz?

Eflatun'un bir sözü

Fri, 24 Apr 2020 17:23:17 +0000

Sorgulanmamış bir hayata, yaşanmaya değmez.

Hayatın herkese farklı rol biçmesi nasıl izah edilebilir?

Thu, 23 Apr 2020 01:31:21 +0000

Roller biçilen roller, bazı eksiklikler hissettiriyor insanda . Bazı rollere bazı replikler verilmemiş çünkü. Bu ulaşılmaz olanlar insanı zedeler mi güçlü mü kılar?
Bu ulaşılmaz olan hayat rolündeki eksik repliklere karşı düşünceleriniz neler?

Hiçliğin Türküsü

Sun, 19 Apr 2020 23:02:30 +0000

Güneşle toprağın birleştiği yerdeyim şimdi
Saç diplerimde hissediyorum börtü böceği ve dışarı çıkmaya hazırlanan coşkulu suyu
Her akan gözyaşım burnumun direğinde kanıyor
Her akan gözyaşım sanki bu son dermiş gibi demekki böyleymiş gelmeyeceğini kabullenmek
Kimsesiz
Buralar hep melankoli kemerleri bağla baby dibe iniyoruz.
Öptüm

Etik egozim

Fri, 17 Apr 2020 18:08:03 +0000

etik egoizm denilen şey şuradan hareketle “insan yalnızca kendi çıkarını dikkate alan bir varlık olmalıdır” diyip bir ahlaki yargı ve ülkü ortaya koyar, sadece kendi çıkarını gözeterek eylemesini, salt bilimsel bir yasa olarak değil, fakat aynı zamanda neredeyse bir ahlak yasası olarak sunulur. insanın doğası gereği yalnızca kendi çıkarını düşündüğü gerçeğinden hareketle, insanın yalnızca kendi yararına olan eylemleri gerçekleştirmekle yükümlü olduğu sonucunu çıkarır ve bunu yapar yapmaz da bir ahlaki yükümlülük teorisine dönüşür . zira etik egoizme göre, hiç kimse insandan kendi varlığını feda etmesini bekleyemez, böyle bir fedakârlığın ahlaki bir ödev olduğunu söyleyemez. zaten, bir eylemin ahlaki bir ödev olabilmesi için her şeyden önce onun yapılabilir olması gerekir. oysa kendi varlığını koruyup devam ettirmenin, kendi çıkarına olanı yapmanın özünü oluşturduğu insandan, kendi varlığını feda etmesini istemek açıkça bir çelişki meydana getirir ya da en azından ondan kendi gücünü aşan bir şey yapmasını istemek anlamına gelir.

Kader nedir ? Kaderimizi mi yaşarız ? Tercihler mi kaderdir ?

Wed, 15 Apr 2020 22:31:42 +0000

Kader inancı ve düşüncesi inandırılan bir şey midir ? Kaderimiz belli midir ? gibi gibi sorular...

Saatleşmek üzerine...

Wed, 15 Apr 2020 20:46:08 +0000

Zamanın göreceliğine dair duyumsal düşüncelerle yolla birkaç cümle.

Karl Marx

Mon, 13 Apr 2020 00:51:16 +0000

İçinde yaşadığımız adaletsiz kapitalist sistemin nasıl yok olacağını ayakları en yere basan eleştirilerle teorik olarak yok etmiş ve bizlere pratiğini gerçekleştirme mirasını bırakmış,Komünist Manifesto ve Kapital gibi eserleri olan sakallı bey.

En Karanlık Filozof

Thu, 09 Apr 2020 19:49:56 +0000

Yunan felsefesinin belki de anlaşılması en güç olan filozofundan bahsediyorum. Günümüze fragmanlar halinde ulaşan Doğa Üzerine adlı eserinde gizemli bir üslup ve bilmece gibi bir dil kullanmasından ötürü alıyor bu lakabı da. Aklınızda bir isim belirmedi mi? Felsefede klasik bir deyiş haline gelerek pantarei diye özetlenen görüşünü söylesem cevabı hemen yapıştırırsınız aslında. "Her şey akar!" Evet, evet! Herakleitos.

Öyle ki bu karanlık adam halleri Lirik şair Skythinos'un dizelerine bile konu olmuştur:

"Bu kadar acele etme sakın Ephesoslu Herakleitos'un kitabını bitireceğim diye,

Çıkacağın yol öyle dik ki! Kasvetli, zerre ışık yok!

Ama bir eren kılavuz oldu mu sana, aydınlanır bir anda,

Güneş ışığı bile hiç kalır yanında!"

Herakleitos düşüncelerini açık açık söylemez ama onları gizlemez de; sadece kendisini takip edebilmeleri için birtakım işaretler gösterir. İnsanlarla arasına kaldıramayacakları ama rüzgarda uçuştukça zaman zaman ardını görebilecekleri bir perde koyar. İşte buradan gelir Herakleitos'un gizemi.

Lidya krallığının yıkılmasının ardından Anadolu topraklarının Perslerin egemenliği altına girdiği, Anadolu Yunanlarının onlara karşı direndiği fakat yeterli destek göremedikleri için bu direnişin hezimetle bittiği, Efes'in, Miletos'un ve birçok İyonya şehrinin yakılıp küle çevrildiği savaş yıllarında yaşamıştır Herakleitos, belki de bu yüzden onun zihni içinde bulunduğu kargaşanın farklı bir tezahürü olarak değerlendirilmelidir.

Tüm bu gizeminin yanı sıra gayet anlaşılır konuştuğu da olmuştur fakat öyle şeyler söylemiştir ki, "Keşke anlamasaydık!" diye düşündürtmüştür duyanlara.

"Efeslilere en yakışan hareket, şehirdeki yetişkinlerin kendilerini asması ve bu şehri yetişkin olmayanlara bırakmasıdır."

Tam bir aristokrasi yanlısı olan Herakleitos'un hedefinde sadece demokratik Efesliler yoktur. Duyularının ötesine geçemeyen, aklın sesine kulak veremeyen, tanrılara tapınırken kendilerinden geçen, yığınlar olarak tarif ettiği kalabalıklar da hedefindedir. "Köpekler tanımadıkları kimselere havlar." ve "Eşekler samanı altına tercih eder." gibi ağır sözlerle yerden yere vurur hepsini.

Herakleitos'u karanlık olduğu kadar aydınlık yapan bir şey varsa o da arkhesidir. Herakleitos, diğer doğa filozofları gibi evrenin ana ilkesinin bir madde olduğunu açıkça belirtmez, daha ziyade ana ilkeden bir süreçmiş gibi bahseder. Ateş olarak belirlediği ilk ilkesini öyle derin bir dille anlatmıştır ki Herakleitos yorumcuları onun ateş ile aslında enerjiyi kastettiğini söylemişlerdir. Hatta günümüzde "Acaba Herakleitos milattan önceki yıllardan, çağımızın en popüler kuantum fiziği terimlerinden biri olan Karanlık Madde'ye mi atıfta bulunmuştu?" diye düşünenler bile vardır.

Herakleitos'un süreci, oluş ve bozuluşu kapsar. Ona göre varlığın kendisi bir süreçtir. Ateşi kullanarak varlığı oluşa indirger yani. İşte bu yüzden onun arkhesi, diğer doğa filozoflarından çok daha farklı bir bakış açısı içerir. Oluş ve bozuluş... Birbirine karşıt olan bu iki kavramdan bahsetmişken Herakleitos'un karşıtlık görüşüne değinmeden olmaz. Herakleitos kendinden önceki düşünürlere nazaran burada da suyu bir miktar bulandırır. Eh, Herakleitos'tan bahsediyoruz. Olsun o kadar.

Herakleitos'a göre olumlu-olumsuz, bilinen-bilinmeyen, erkek-dişi, genç-ihtiyar gibi birbiriyle uzlaşmaz olan bu kavramlar bir araya gelerek harmoniayı, yani uyumu oluşturur. Ona göre evren karşıt olanların mücadelesinden doğan bir uyumdur. Geldik mi elektron-pozitron olayına... Bu size de ünlü bir sözü hatırlatmadı mı? "Her şey zıddıyla kaimdir." İşte bu sözün temelleri tâ millattan önceki yılların Herakleitos'una dayanır.

İşi burada bırakmakla kalmayıp şöyle devam eder. Madem her şey zıddıyla kaim, o halde her şey aynı şey! Tam olarak böyle söylemez tabii, şöyle söyler:

"Yaşamakla ölmek bir ve aynı şeydir; uyanıkla uyuyan, gençle ihtiyar da keza birdir, çünkü ilki değişince ikincisi olur; ikincisi değişince birincisi olur; inen ve çıkan yol bir ve aynıdır." Buraya Hz. Ali'ye atfedilen bir sözü de sırf yazarken aklıma geldiği için bırakıp devam edeyim. "İlim bir nokta idi; cahiller onu çoğalttı."

Karşıtlık görüşünü uyuma, uyumu da sürece sıkı sıkı bağlayan Herakleitos, çoğu insan tarafından sadece "Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz!" olarak bilinen, uzun haliyle ise şu şekilde olan o meşhur sözü söylemiştir. "Aynı nehre girenlerin üstünden her an yeni sular akar, ya da aynı nehre adım atarız ve giremeyiz; biziz, biz değiliz!"

Şimdi sen söyle Descartes...

Değişiyoruz, o halde var mıyız?

Hümanizm

Wed, 11 Mar 2020 14:15:07 +0000

Hümanizm, Rönesans akımıyla birlikte felsefenin gündemine girmiş ve en büyük problemin insan sorunu olmasına bağlı olarak ortaya çıkmış bir yönelim. Hümaniz, insanı temel alır ve onun anlamının ne olduğu, bu dünyadaki yerinin ne olduğu sorularını gündemine alır. Hümanizm gerçek anlamda yeni dünya görüşü ve yaşam anlayışı olarak ortaya çıkmış ve anlam kazanmıştır.

Evrenin sonu ne zaman?

Tue, 10 Mar 2020 10:16:08 +0000

Sonuca varılamayan, tahmini cevapların verildiği, duyunca insanları ürkütüp uzunca tartışılan meseleler.

Narkissos kimdir?

Mon, 09 Mar 2020 13:07:02 +0000

Narkissos, kendine aşık olan narsist bir karakterdir, başkalarında bulamayıp kendinde bulduğu ve aşık olduğu şey neydi peki?

Felsefe Gerekli midir?

Mon, 03 Feb 2020 17:50:10 +0000

Görülüyor ki felsefe aslında bilimin temelindeki yegane unsurlardan biridir. Cevap almak yada almamak felsefe için önemli değildir. Tabi alınamaz diye bir şey söz konusu değildir. Doğru bilgiye ulaşmak için bir araçtır. İnsanların bu dünyada doğruya ulaşması bir amaç olduğuna göre( Protagoras saygılar) amaca ulaşmak için araçları kullanmak pek de garipsenmemelidir. Doğruya ulaşmak dünyevi anlamda doğru bilgiye ulaşmalken, dinler açısından tanrıya ulaşmaktır. Bu yolda insanları refaha ulaştırmanın yanında kötü sonuçlarda doğmuştur. Doğurduğu sonuçlar insan kaynaklı ve lokal bazlı olduğu konusunda pek çok kaynak bulunmaktadır. Sonuç olarak sırf kötü sonuçlar doğuruyor diye bir araca kötü ve gereksiz demek hem söyleyen hem söylenen açısından mantıksızdır.Çünkü aracın herhangi bir bilinci olmamakla beraber sonuçlarını tahmin etme gibi yetisi de yoktur.Araçlar kullanana göre şekillenir.Bu yüzden felsefe suçlu gösterilemez.Diyelim ki felsefeciler suçlu olsun.O da görelidir.Dünya üzerinde pek çok bilgi düşünülerek bulundu bulunmayada devam edecek.Sırf tüm bilgileri henüz bulamadık diye kullandığımız araca gereksizdir demek kendi içimizdeki paradoksların en büyüğü olsa gerek.

"Felsefe yapmak ölmeyi öğrenmektir."

Batı’nın Hayata Yüklediği Anlam - 1

Mon, 27 Jan 2020 08:40:11 +0000

Batı kaynağını dünyevi hayata bağlılığı ile ön plana

çıkan Antik Yunan kültüründen almıştır. Bu nedenle

maddi akılcı bir bakışı benimser. Hayatın merkezinde

insan vardır ve tüm varlıklar maddi akıl ile çözümlenir,

maddi akla göre değerli ya da değersiz bulunurlar. Mi-

tolojilerinde tanrılar yarı insan şeklindedirler, tanrıların

aşağıya çekilerek insanileştirilmesi maddi akla verilen

aşırı değerin sonucudur.

Doğu’daki, insanın fert olarak erdemli oluşu yerine

Batı’da toplumun güçlü oluşu önemlidir. Batı kültürü

ruh egemenliğinden ziyade beden egemenliği altında-

dır. Bu nedenle dış görünüme büyük değer verilir. Er-

dem sahibi kişilik yerine güçlü kişilik anlamlı bulunur.

İnsanın kendi aklını bu kadar çok beğeniyor olması

elbette beraberinde kibirli bir duruşu da getirmektedir.

Kibrin gölgesinde şekillenen Batı ahlakı çıkarcı, men-

faatperest bir yapıya sahiptir. Batı, teknolojisi gelişme-

miş toplulukları silahlandırma yoluyla çatıştırmayı ve

yıllarca fakir halkları sömürmeyi akılcı bir iş olarak

görmüştür.

Batı kültürü tüketim kültürüdür. Mutluluk maddiyat-

ta, para ve şöhrettedir. Tanrılar bile maddidir, yarı in-

sandır. Batı orijine maddi insanı yerleştirdiği için insan

bedenine ait güzelliği sergilemeyi sanatın bir parçası

olarak görmüştür. Dolayısıyla Batı kültüründe çıplaklık

bir sanat durumudur. Batı kültürü aşırılığa kaçınca in-

sani erdemlerden yoksunluk ve orman kanunları nokta-

sına varır.

Batı’nın akılcı yaklaşımı, aklı sadece efendilere has

saymıştır. Kölelerin aklı yoktur dolaysısıyla hakları da

yoktur. Hatta bir bilge olan Platon’un devletinde bile

Brahmanların kast sistemine benzer bir kast düşüncesi

görürüz. Platonun hayali devlet sisteminde yöneticiler,

askerler ve çalışanlardan oluşan sınıflar kalıcıdır. Köle-

lerin vazifesi efendilerinin emirlerine koşmaktır ve kö-

leler haksızlığa katlanmak zorundadırlar. Platon’un

değişime karşı dirençli oluşu, bireyselliği reddedişi,

Aristo’nun köylüleri, köleleri ve kadınları özgürlük

kavramının dışında bırakması gibi değerlendirmeler

açıkça maddi aklın insan hakkı ihlalleridirler. Aristo’ya

göre insanlar hür ya da köle olarak doğarlar, köleler

kendilerini yönetemezler ve tamamen sahiplerine aittir-

ler. Antik Yunan ve Roma düşünürlerinden Epiktetos

gibi birkaç kişiyi saymazsak neredeyse hiç kimse köle-

liğe karşı çıkmamıştır. Kölelere okuma hakkı verilme-

miş, köleler birer evcil hayvan gibi görülmüşlerdir.

Daha ötesi köleler gladyatör arenalarına sürüklenmiş ve

birbirlerine acımalarına bile müsaade edilmemiştir.

Efendisi köleye istediği zararı vermede özgür bırakıl-

mıştır. Antik çağın kent yükü kölelerin omuzlarına yük-

lenmiştir. Yabancıların, kölelerin ve kadınların yöneti-

me katılmasına izin verilmemiş, bunların dışındaki va-

tandaşlar ancak eşit sayılmıştır. Aynı şekilde Klasik

Roma’da da her şey kölelere yaptırılmıştır. Birçok ko-

nuda ihtilaf halinde olan eski Batı filozoflarının çalış-

manın kölelere özgü aşağılık bir iş olduğu konusunda

ittifak etmeleri de düşündürücüdür. Antik dönemin bir

yansımasını da Atlantik köle ticaretinde görürüz. İnsan-

lar zorla köleleştirilip gemilere istiflenmişler, çırılçıplak

yolculuk yapmak zorunda bırakılmışlar, yol boyunca

kırbaçlanmışlar, isyan edenler gemi direğine bağlanıp

el ve kolları ibret için budanmış, kadınlara tecavüz

edilmiş,

hastalananlar

kırbaçlanıp

köpekbalıklarına

atılmışlar ve hatta bebekler kırbaçla cezalandırılarak

ölene kadar dövülmüşlerdir. Aynı şekilde Kızılderilile-

rin kundaktaki bebekleri ellerinden alınarak en uzağa

bebek fırlatma yarışmaları yapılmıştır. Tüm bu zulüm-

ler Batı’nın maddi akılcı yaklaşımı ile gayet doğal hatta

gerekli birer eylem olarak görülmüş, büyük bir rahatlık

içinde yapılmıştır.

Beden köleliğinin 1800’lü yılların sonuna doğru

kaldırılması ise ekonomik sebeplerden ve makineleş-

menin etkisi ile olmuştur. Makine acıkmaz, hastalan-

maz, yorulmaz, daha çok iş üretirdi. Dolayısıyla köle-

lerden daha az masraflı bir işçi olduğundan beden köle-

lerinin yerini alması uygun bulundu. Devamında dü-

şünce köleliği oluşturularak, insanlar belli düşüncelerin

etrafında toplatılarak topluca sömürülmeye başlandı.

Batı beden köleliğini kölelik kurumu işine yaramayacak

hale gelene kadar canla savunmuş ve yasalarla destek

çıkmıştır. Köleliği kaldırmaları ile övünen Batılılar,

köleliği ahlaki sebeplerden değil iktisadi sebeplerden

kaldırmak zorunda kalmışlardır.

Tarihin akışına baktığımızda dünyaya Batı kadar

vahşi bir toplumun gelmediğine tanık oluruz. Günü-

müzde Batı’yı yüksek medeniyet olarak bilip Batılılaş-

ma hareketleri içine giren birçok toplum, muhtemelen

Batı’nın sonuna kadar sömürdüğü insanlara bir de mis-

yoner göndererek erdem öğretmeye çalışmasını ya

görmüyor ya da bu gerçekliğe gözünü kapatıyordur.

Batı rasyonalizmi her ne olursa olsun kazanmalıyım

anlamında ele almış ve bir çıkar aracı olarak sistemleş-

tirmiştir. Batı akılcılığı erdemden ve ahlaktan yoksun

çıkarcı akla hitap eder. Avrupai ilerleyiş talan etme

şeklinde meydana gelir. Bilimsel alanda bile Asyalı ve

İslam bilginlerinin çalışmaları talan edilmiş ve kendi

mülkiyetlerine geçirilmiştir. (+)

Doğu’nun Hayata Yüklediği Anlam

Mon, 27 Jan 2020 07:48:38 +0000

Doğu, mistik bir yapı üzerine bina edilmiş olan Hint

kültüründen etkilenmiştir. Ruhun tekâmülü düşüncesi

ile şekillenen Doğu’da hakikati arama çabasını gözlem-

leriz. Hakikate keşif, sezgi yolu ile ulaşılabileceği inan-

cı hâkimdir.

Doğu inançlarında, Batı’nın Tanrı’yı maddi açıdan

güçlü insan konumuna indirişinin tersine, ruhsal açıdan

güçlü görülen insanın değeri artırılıp tanrılık seviyesine

çıkarılmıştır. Bu değer yükselmesi Uzak Doğu dinle-

rinde paradoksal bir şekilde kişinin kendini Tanrı karşı-

sında aşağılaması ile de ilişkilidir. Yani yükselmek için

Tanrı’yı yücelt kendini aşağıla. Doğu dinlerindeki sı-

nırsız tevekkül, başa geleni kabullenme, kendini aşağı-

layarak yaratıcıya yaklaşma çabası farklı bir kölelik

ahlakını da beraberinde getirmiştir. Doğu düşüncesinde

maddi açıdan güçlü olmak yerine gizemli bilgilere

ulaşma gayreti ile yanıp tutuşma eğilimi vardır. Birey-

lerin birbirlerinden bağımsız olarak erdemli bir hayatın

peşinde olmaları istenir. Merhamet ve aşk ile harman-

lanmış bir yolun yolcusu olarak tanımlanır Doğu. Dış

görünüm pek bir öneme sahip değildir, önemli olan

gizemlerin peşinde göğün katlarını tırmanmaktır. Doğu

kültürü ruhsal değerler kültürüdür. Orijininde yüce de-

ğer vardır ve insan bu yüce değere karşı hayâ etmelidir,

dolayısıyla bedeni örtme eğilimi vardır.

Doğu inançlarında aşırılığa kaçış gizem, sihir, büyü,

ölülerden şefaat beklemek gibi hurafelere varır. Doğu

düşüncesinde mutluluk dünyadan kopmak, dünyanın

seni kuşatan istekleri ve esarete sürükleyici lezzetleri-

nin çarkından kurtulmak, maddeden uzaklaşmak ile

mümkündür. Öyle ki Doğu düşüncesinde eşyalar bile

maddiyattan uzaklaştırılmaya çalışılır. Geleneklerin ve

atasözlerinin hayat üzerinde büyük bir etkisi vardır. Çin

dolaylarında inanç gelenekler ve atasözleri ile direkt

bağlantılıdır.

İnsanlık tarihi boyunca ne Doğu mistisizmi ne de

Batı akılcılığı, insanların eşit olmaları gerektiği gerçe-

ğini düşünmek istememiştir. Güçten yoksun insan söz

konusu olduğunda hem Doğu’da hem Batı’da çok acı-

masız bir eşitsizlik ile hüküm verilmiştir. Doğu’nun

Brahmanları köleleri köle olarak ellerinde tutmak ama-

cıyla tenasüh (reenkarnasyon) inancını aryalardan alıp

sistemleştirmişler ve bu şekilde güçten yoksun insanları

kendi istekleri ile hüküm altında tutmayı başarmışlar-

dır. Cinsiyetler arasında ayırım yapıp kadını net bir

şekilde erkekten daha aşağıda görmüş, kadın olarak

doğmuş olmayı bir önceki hayatın kötü olduğuna delil

olarak kabul etmişlerdir. Hinduizm’in bir parçası haline

getirilen kast sistemi beş sınıftan oluşturulmuştur.

Birinci sınıf: Krallar, savaşçılar, egemen olanlar, kı-

saca en güçlülerin sınıfıdır.

İkinci sınıf: Din adamları sınıfıdır.

Üçüncü sınıf: Çiftçilerin sınıfıdır.

Dördüncü sınıf: Zanaatkarlar ve kölelerin sınıfıdır.

Beşinci sınıf: Aryai olmayanların sınıfıdır. Yani ar-

yaların baskınına uğrayan yerli halktır. Zulme en çok

uğramış olan sınıftır. Bu sınıftakiler en kirli işlerde ça-

lışırlar ve o kadar pis görülürler ki işverenleri ücretleri-

ni ellerine dokunmamak için ellerindeki tasa atar.

Tenasüh inancında hâlihazırda yaşadığın hayattaki

durumuna göre bir sonraki hayatında ya cezalandırılır-

sın ya da mükâfatlandırılırsın. Ailenin tabi olduğu sınıf

seni de mahkûm eder. Dolayısıyla suçluluk ya da

mükâfat doğum ile başlar. Yaşadığın sürece tabi oldu-

ğun sınıfı değiştiremezsin, sınıfının değişmesi için öl-

men lazım. İşte günümüzde de kimi zaman magazin

dünyası mensuplarının “ben inanırım, zaten geçmiş

hayatımda ordu komutanıydım, prensestim” dediği te-

nasüh inancının hayat hikâyesi budur. Dünyanın gördü-

ğü en ağır zulüm sistemlerinden biridir.

Hint kültüründeki kast sistemine benzer kastlar deği-

şik toplumlarda da yaşanmaktadır. Örneğin benzer kast

sistemi Güney Afrika’da siyahlar ile beyazlar arasında

görülmektedir. Beyazlar saygın işleri, siyahlar el emeği

gerektiren düşük seviyedeki işleri yaparlar. İki kast

arasında evlilik yasaktır ve üst kast temiz alt kast kirli-

dir. Beyaz gölgede dinlenecek ve zenci güneş altında

çalışacaktır. Bugün zengin ülkelerde sömürünün yönü

daha ziyade bedenden akıla yönelmişse de, uluslararası

insan ticareti, insan kaçakçılığı, çocuk kaçakçılığı, ka-

dın ticareti gibi beden köleliğine özgü yöntemleri de-

vam ettirenlerde bulunmaktadır. Kaçırılanlar zengin

ülkelerde hizmetçilik, organ ticareti, kaçak çalıştırma

ve fuhuş sektörlerinde çalıştırılmaktadırlar. Yani bugün

uluslararası camiada hala Brahmanlarınkine benzer bir

kast sisteminin varlığından söz edebiliyoruz. Ayrıca

bugün Doğu toplumları da Batı’nın vahşi aklına ulaş-

manın çabası ile çılgına dönmüş durumdadırlar. Doğu

bilgelerinin mücadeleleri hakkında bilgi verirken, Doğu

egemenlerinin insanları nasıl sömürdüklerine ara ara

değinileceği için şimdilik konuyu burada bırakıyoruz.

(M.M ADIGÜZEL - Beden köleliğinden akıl köleliğine insan kitabı sf. 13-14-15)

Halil Cibran

Tue, 21 Jan 2020 14:43:49 +0000

1883 doğumlu ve Lübnan asıllı bir şair,yazar,filozoftur. Hayatının ortalama son 20 yılını Amerika'da geçirmiştir, son eserleri de genellikle ingilizce olmuştur, aynı zamanda iyi bir ressamdır.

Şiirleri 20'den fazla dile çevrilmiş olup, yurtdışında kendisi Khalil Gibran diye bilinir.
Güçlü bir felsefecidir, hatta bir dönem amerikan gençliği tarafından fikirleri hayat felsefesi nazarına dönüşmüş ama bir kesimce de nefret odağı olduğu söylenir.
"Baskıya başkaIdırmayan kişi kendine karşı adaIetsizdir." sözünün de sahibidir.