+4 oy
Felsefe
etik egoizm denilen şey şuradan hareketle “insan yalnızca kendi çıkarını dikkate alan bir varlık olmalıdır” diyip bir ahlaki yargı ve ülkü ortaya koyar, sadece kendi çıkarını gözeterek eylemesini, salt bilimsel bir yasa olarak değil, fakat aynı zamanda neredeyse bir ahlak yasası olarak sunulur. insanın doğası gereği yalnızca kendi çıkarını düşündüğü gerçeğinden hareketle, insanın yalnızca kendi yararına olan eylemleri gerçekleştirmekle yükümlü olduğu sonucunu çıkarır ve bunu yapar yapmaz da bir ahlaki yükümlülük teorisine dönüşür . zira etik egoizme göre, hiç kimse insandan kendi varlığını feda etmesini bekleyemez, böyle bir fedakârlığın ahlaki bir ödev olduğunu söyleyemez. zaten, bir eylemin ahlaki bir ödev olabilmesi için her şeyden önce onun yapılabilir olması gerekir. oysa kendi varlığını koruyup devam ettirmenin, kendi çıkarına olanı yapmanın özünü oluşturduğu insandan, kendi varlığını feda etmesini istemek açıkça bir çelişki meydana getirir ya da en azından ondan kendi gücünü aşan bir şey yapmasını istemek anlamına gelir.

Bu başlığa cevap vermek için lütfen giriş yapınız veya kayıt olunuz.

Bunlara da göz atabilirsin

0 oy
33 gösterim
12 Aralık 2020 Felsefe cogito yazdı
0 oy
18 gösterim
+1 oy
65 gösterim
17 Haziran 2020 Felsefe Nihilizm yazdı
+1 oy
28 gösterim
7 Haziran 2020 Felsefe fernweh yazdı
...